Feb. 7, 2008 - RakamLarin diLinden ask...

0'∂αη σηυηℓα вαşℓαяѕıη нαуαтα,
1вαкмışѕıη gιяινєямιş нαуαтıηα,
2'∂є вιя ∂üşüνєяιя αкℓıηα,
3 güηℓüк ∂üηуα∂α тєк zєνкιη∂ιя αѕℓıη∂α,
4 ∂öятℓüк gєçєя zαмαηıη σηℓα,
5 ναкιт ηαмαz∂α вιℓє уσктυя вυ вαğℓıℓıк,
6 üѕтü вι ιηѕαη αѕℓıη∂α,
7 ¢ιнαη∂α уσктυя ση∂α σℓαη,
8 кöşє σℓυяѕυη кσηυşυякєη σηυηℓα,
9 ∂σğυяυяѕυη göяємєуιρ кσηυşαмαуıη¢α
10'υ ѕєνєяѕιη нєм∂є çσк ѕєνєяѕιη !!!

Aug. 8, 2007 - ÇengeLLi bir igne taşıyorum bugün kaLbimde....

,,,

Hani ucu, girdiği kilit yerinden biraz kısa olur da, ikide bir de acılır ve hiç kapanmaz ya? işte ondan...

Sivri ve kımıldadıkça kalbe batan,benliği hareket ettiren cinsten...

Hiçbir yere atamıyor, yok sayamıyorum. Çengelli bir iğne gibi iğnelendi kalbime ve ben bu delik kalple yaşıyorum sanki...

Delik kalbimin, yüreğimin en ücra köşelerine kadar hissediyorum boşluğu, yokluğu...

Aynı uykuyu uyumak istiyorum aslında onunla...
Aynı anda aynı yatakta beraber uyumak değil kastettiğim. Ayrı coğrafyalarda da olsak, ayrı mekanlarda da bulunsak aynı uykuyu uyumak, aynı rüyayı görmek...Göz bebekleriyle, beynin arasında gidip gelmek, kalbindeki uykuya dalmak istiyorum.

Ve uyandığımda keşke gerçek olsa diyorum...

Bana bıraktığı aşk gibi yarım yaşıyorum şu günlerde herşeyi...

Başlayıp da bitiremediğim yazılarım, sonuna kadar gelip de okuyamadığım kitaplarım, dalgın dalgın yürüdügüm yollarım, son kelimesini bir türlü söylemediğim cümlelerim var.

Her şeyi aşkımız gibi paramparça yaşıyorum. Sanki bütün dünyam, dudağımdaki yarım bir öpücüğün tadında artık...

Saçmalıyorum, saçma sapan cevaplar veriyorum. Acı veren o gerçeği, kimselerle paylaşmadıkça da sevdiklerim korkuyor benden.

Duvar oluyorum bir anda...
Aşamadığım, kimselerin aşmasına izin vermediğim bir duvar!

Ne onu yaşabiliyorum, ne de sevdiklerimle mutlu olabiliyorum.

Hiçbir çözümü olmayan matematik problemi gibi, cevabı olmayan bir soru gibi beynimi kemiren acıtıcı bir duygu bu...

Acı çektikçe mi yazı yazıyorum, yazdıkça mı acı çekiyorum bilmiyorum.

Bunca acıya rağmen hala niye mi seviyorum?

O gidince yalnız kalmayacağımı biliyorum, ama onsuz kalabalıklardan daha büyük bir yalnızlık olamayacağının da farkındayım

Aug. 8, 2007 - Sessiz ÇığLıkLar Atıyor Yüreğim..

 

Oysa ben seninle dolu bir yaz istemiştim
Şimdi yapayalnız odamda bu sessizlikte

Tıpkı yazamayan bir yazar,
Tıpkı düşünemeyen bir düşünür,
Tıpkı okuyamayan bir okur gibiyim.
Galiba yaşıyorum halâ
Ama ölü gibiyim...





Daha ne kadar cezalandıracaksın beni sensizlikle?




Bu sıcak ağustos akşamı başbaşayım çaresizliğimle.
Bu sıcak ağustos akşamı buz gibi sensizliğimde...

Düşünüyorum da bazen kendi kendime
Hayır hayır! Pişman değilim kesinlikle.
Yüzünü görememek olurdu herhalde bana en büyük ceza,
Onu da zaten yaşıyorum günlerdir
Yaram acımaz artık daha fazla...


Daha ne kadar cezalandıracaksın beni sensizlikle?

Sabırla bekliyorum bana gelmeni...
Ya da gel demeni...
Çağırmazsan hayalinle mutlu olurum ben de
Her zaman yaptığım gibi...

Sessiz çığlıklar atıyor yüreğim...

Hani sevmeyenlerin duyamayacaklarından.
Boğuşuyor ciğerlerim nefessizlikle.

Ama ben hissetmiyorum bile bunları artık.
Çünkü tek bir soru var aklımda:

Daha ne kadar cezalandıracaksın beni sensizlikle..????

Aug. 8, 2007 - Sana Son CümLeLerim

Bu sana son mektubum..Son cümlelerim senin için kurduğum..
Ne yazık biz olamadan harcadık koca zamanı..
Neyin kavgasındaydık neyi amaç edinmiştik bir türlü anlamadım..Öyle geçip gitti baharlar..

Sevelim derken yıprattık birbirimizi..Yanlızlığı paylaşmaktı oysa bizimkisi..
Onu bile beceremedik ya..

Her sözümüz kırdı birbirimizi..Oysa incitmek değildi ki amacımız..

Aynı dili konuşamayan insanlardık biz..
Ayrı dünyaların insanı derlerya işte bizde onlardandık..
İmkansızım(n)dın(m) gözüm(n) de belkide ondandı bunca inat bunca çaba..Boşa kürek salladık..

En cokta son olay canımı yaktı..Hatta içime taş gibi oturdu..
Hep bekliyordum seni de..Ama bu bekleyiş sonundaki hüsran cok canımı yaktı!!

İçinden ödeştik deyişini duyabiliyorum..
Sen bana gel dediğinde gelmeyişimden habersiz gelmediğimi sanışın varya..İşte onun ödeşmesiydi seninki..
Bu kez ben gel dedim sen gelmedin!Ama gelemeyişinden değil intikamdan gelmedin!!

Oysa ben sana gelmeyi yürekten isterken büyük engellerin çıkması bağlamıştı elimi kolumu..
Onu bile anlamak istemedin!!

Sen yanlız kaldıgında özlüyordun beni..
Oysa ben hep özlüyorsun sanmıştım..Gec anladım üzgünüm..

Yanlış anlama tek seni suçlamıyorum..ben de anlamak istemedim seni en az senin kadar..

O kadar çok şey öğrendimki bu sevda dıye adlandırdıgımız zamandan..
Sevda olmayan bu zamandan!!Yalanına kandıgımız bahardan..
Sen aşk degildin!
Aşığım(n) hiç değildin(m)!!Sadece gözümde kalan son damla yaş..Dilime dolanmış son kelime..

içimde biriken öyle cok söz varkii..Her zamanki gibi kocaman yutkunup içime atıyorum..
Ve üzerıne en sert kayaları koyuyorumki dışarı çıkması imkansız olsun..

Bak bu kez gidiyorum hem senden hem yanlızlığından.. Bensiz kaldın!!Sensiz kaldım!!
Bu kez dönüşü olmayan adımlar atıyorum..
Kapandı perde herkes gitti..
Bir sen kaldın yanlızlığın da..
Birde ben kör karanlığımda..

Bir savas gibiydi sanki
Bir sevdadan daha fazla
Kazananda olmadi ki
Ikimizde kaybettik bak sonunda

Hoşçakal..

Sude

Not:
Bir savas gibiydi sanki
Bir sevdadan daha fazla
Kazananda olmadi ki
Ikimizde kaybettik bak sonunda

Bu bölüm Gökhan Özenin son albümünden alıntı..

Aug. 8, 2007 - Şimdi Gitme !!!

Kaçtım…
Kendimden gelen haykırışları duymamak için.. sessizliğin içindeki sesleri, karanlığın içindeki yüzleri görmemek için.. kaçtım…

Baktım…
Geriye dönüp baktığımda yitik bir kentin kayıp bir düş’ü oldum… düşlerimin griliğinde kendime baktım.. sisli ve yağmurlu bir havada İstanbul’a bakar gibi baktım…

Saklandım…
Tüm kelimelerimi yanıma alıp saklandım.. cümlelerimin beni terk etmesine izin verdim… kilitli bir kapının ardında herkesten ve her şeyden saklandım…

Islandım…
Yağan yağmurlar altında şemsiyesiz saatlerce dolaştım… ıslandım… yağmurla birlikte yağdım avuçlarına… yağmurla ıslandım…

Sustum…
Tüm şiirleri, şarkıları sözsüz bestesiz bıraktım… cümlelerimi anlamsız, kelimelerimi çırılçıplak yalnız bıraktım… sustum…

Döndüm..
Buz tutmuş düşlerim, yaban kalmış gülümseyişlerimle… eksik kalan günlerimle yaşanmamış yarınlarıma döndüm…

Kaçarken baktığımda saklanan benliğimin yağmurda ıslanışını susmaların ardından gördüm…
ve dünüme bu günüme yarınıma döndüm….

Şimdi gitme, içimdeki çocuğun ağlayacak hali kalmadı..